Uitgelicht!

Ik Ben Jouw Man

LEONARD COHEN IN HET NEDERLANDS

Géonne Hartman

HE WENT TO THE SEA

Mountaineer

LEWIS AND CLARK

VanWyck

MOLTEN ROCK

Jeroen Willems

ZINGT JACQUES BREL

Tamara van Esch

TUSSEN LAGEN

Tamara van Esch cd

A title

Image Box text

alle concerto records

Carmes Sars

AANGERAAKT DOOR LIEFDE

Een crossover style waarin Jazzy Chanson en Pop elkaar op een unieke manier vinden. Singer songwriter Carmen Sars kiest op haar nieuwe vierde studioalbum ‘Aangeraakt Door Liefde’ voor het eerst voor Nederlandstalig. Haar rijke schat aan ervaringen in leven en liefde zijn de inspiratie waar haar songs op drijven. Haar teksten vaak melancholisch-blij, soms ook duister met een steeds aanwezige zweem van spiritualiteit . Een rijk palet aan Instrumenten, gedreven musici en vocalisten geven de songs kleur en diepgang. Deze bezetting van Nederlandse topmusici is optimaal tot hun recht gekomen in een fantastische akoestische studio in Amsterdam, waar het album opgenomen is. Op dit door haarzelf geproduceerde album staan de songs uit de gelijknamige muziektheater reeks die zij samen met Haar band en tekst- performer Stefan Stasse al een aantal jaren speelt.

Wouter Hamel

TORCH

Wouter Hamel besloot voor zijn zevende album aan te kloppen bij zangeres/producer Lilian Hak. Ze staat bekend om haar eigenzinnige, vooruitstrevende elektronische producties. Haar gelaagde samples kleuren Hamels muziek, maar zijn jazzy popsound is niet ondergesneeuwd. Ook zijn herkenbare zachte, zwoele stem is goed hoorbaar gebleven. Voor Little Torch liet Hamel zijn fantasie de vrije loop en bedacht een verhaal over een zeemeermin. Ze ontsnapt uit een vuurtoren en doorkruist de zee op de rug van een dolfijn. Opvallend is dat Hak en Hamel de songs opnamen in hun eigen huizen en voor een intieme setting kozen. Hak kent Hamel nog van school en luisterde weer naar zijn oude albums. Ze was onder de indruk van zijn stem en stelde voor de simpelheid en puurheid te zoeken. Het resultaat fascineert en betovert. Als je deze muziek opzet en luistert naar tracks als Giant Dream verdwijnt de dagelijkse werkelijkheid naar de achtergrond.

Paul Bond

SUNSET BLUES

De naam Paul Bond zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar de Amsterdammer mag zich ondertussen een gerenommeerd musicus noemen. Tot op heden fungeerde hij namelijk als keyboardspeler in Dandelion en op de achtergrond van tal van gerenommeerde musici waaronder Yorick van Norden, VanWyck en het Belle Epoque-project van Danny van Tiggele. Op zijn eerste mini-album blikt hij aandachtig in de lens, waarbij de herfstkleuren de toon zetten. Alsof we te maken hebben met een artiest zoals die in de jaren zestig-zeventig voorop een RCA-countryplaat placht te staan. Echter, country is niet het soort muziek dat we op deze plaat tegenkomen. Het zevental songs kent de sfeer zoals singer-songwriters van de vroege jaren zeventig die wisten op te roepen, zoals Al Stewart, Dave Cartwright en James Taylor. Songs zoals Sunset Blues, Sweet Maria, The Young and Cheap en het briljante Season of the Acorn ogen lichtvoetig, maar schijn bedriegt, zeker waar het de teksten betreft. Niet voor niets is Bond een kenner van het werk van Ernest Hemingway en F.Scott Fitzgerald! Paul draagt het album op aan zijn kersverse dochtertje Frances, hoewel ook de vele muziekliefhebbers zullen genieten van déze “eersteling” !

Janne Schra & De Vogels

IN DE REGEN

Na tien jaar Engelstalige indie-pop wilde Janne Schra de Jazz, die altijd onderhuids aanwezig is geweest, laten doorbreken in haar liedjes. Ook wilde ze al langer een album in het Nederlands maken. Nu komen deze twee bij elkaar met de speelsheid van bandleden die elkaar door en door kennen en elf jaar na Room Eleven weer samen muziek maken. Na het album Vasalis, een vertolking van Tante Leen’s Diep in Mijn Hart, en Annie M.G. Schmidt-liedjes in Carré, durfde Janne Schra eindelijk te dromen van een album in haar moedertaal. Samen met haar oude vrienden ging ze op zoek naar de sound in de stijl van jazz pianist Fats Waller: authentiek, recht voor z’n raap en avontuurlijk.

Eva van Manen

POLITIEK & LIEFDE

Eva van Manen is zangeres, songwriter, en producer. De titel van haar album Politiek & Liefde, klopt als een bus. Op lichtvoetige wijze, maakt Eva op geloofwaardige wijze van haar hart geen moordkuil. Haar teksten over de maatschappij, de wereld én persoonlijke, innerlijke roerselen blijven verrassend goed overeind. En dat terwijl het risico op stoplappen en overdrevenheid in dit genre altijd op de loer ligt. Wat zeker helpt is de sobere, ingetogen en eerlijke muziek die Eva erbij maakt. Die muziek is caleidoscopisch van aard: van hiphop, indie en jazz tot rappend spoken word. Het credo is daarbij steeds ‘simpel en doeltreffend; less is more’. Juist in al hun eenvoud versterken de minimalistische beats, de analoge synths, de samples en de veldgeluiden haar teksten. Zelfreflectie gaat ze in die teksten niet uit de weg. De zorgvuldige en minutieuze productie geeft het album een intieme sfeer mee. Eva staat als het ware naast je. Met haar charmante verschijning en innemende persoonlijkheid speelde ze onlangs de bomvolle grote zaal van Gebr. De Nobel (Leiden) plat, toen ze daar speelde als support van De Dijk.

Paceshifters

BRAND NEW PLAN

Wie Paceshifters live heeft bewonderd snapt dat binnen zitten niks is voor de mannen. De vierde single van deze plaat, Backseat Driver, is dan ook niet voor niks een ode aan het leven on the road, met de band op pad en iedereen plat spelen. Dat doen ze sowieso op dit hele album, want waar opener Rhythm Of The Ocean nog de suggestie wekt dat de sound enigszins gladgestreken is, blijkt dat een tyisch geval van op het verkeerde been zetten, want meteen daarna knalt de volumeknop weer uit zijn voegen.

MonThruSun

LET MY HEART NOT BECOME BLIND

Oeh, wat een lekkere plaat. Wellicht het enige dat aan Let My Heart Not Become Blind valt aan te merken is de lengte. Slechts 2 keer een krappe 16 minuten per (LP) kant. Bandleider Hans Bos keert na de succesvolle band Soft Parade (gecontracteerd door het label van Dave Stewart, Eurythmics) terug met MonThruSun. Samen met onder andere Robin Berlijn (piano, gitaar) en Dick Brouwers (bas) worden invloeden van Velvet Underground en Kevin Morby heerlijk samen gekneed, aangevuld met vleugjes Beatles in de harmonische koortjes. En OK, de liedjes zijn kort, maar smaken na de slotnoten steeds naar meer. Let My Heart Not Become Blind varieert van kracht in eenvoud tot vakkundige gesmede popsongs. Het prachtige liedje Family speelt een (terechte) sleutelpositie in de internationaal gelauwerde film ‘Hemelrijken’. Hekkensluiter Home ontpopt zich als een mini popsymfonie aangevuld met een strijk- en blaassectie en is zo een prachtig monumentaal slot van een muzikale bloemlezing die hopelijk snel een vervolg gaat kennen.

VanWyck

MOLTEN ROCK

VanWyck, het alter ego van de Nederlandse singer-songwriter Christine Oele, dook in de eerste weken van 2018 op met het prachtige An Average Woman. Het debuut van VanWyck herinnerde aan de albums van de grote singer-songwriters uit de jaren 70 en behoorde in 2018 tot de beste albums in het genre, waardoor An Average Woman terecht opdook in flink wat jaarlijstjes. Bijna twee jaar na haar debuut is Christine Oele terug met een nieuw album. Molten Rock werd gemaakt met het team dat ook verantwoordelijk was voor het debuut van VanWyck en dat is een verstandig besluit. An Average Woman was immers niet alleen in vocaal opzicht een geweldig album, maar viel ook op door een zeer smaakvolle instrumentatie en productie. Op Molten Rock doet VanWyck er in alle opzichten nog een schepje bovenop. De songs op het album zijn nog wat tijdlozer, de instrumentatie is nog wat warmer en trefzekerder en Christine Oele is nog mooier gaan zingen. Het levert een album op dat met een beetje fantasie ook in de eerste helft van de jaren 70 gemaakt had kunnen worden in de heuvels rond Los Angeles en destijds met de besten mee had gekund. Ook in 2019 steekt VanWyck flink boven het maaiveld uit met een album dat zich steeds meer opdringt. En de rek is er nog lang niet uit.

Litzberg

IN_MY_HEAD

Litzberg is een project van de Limburgse muzikant Mathijs Peeters, die met IN_MY_HEAD een uitstekend debuut heeft afgeleverd. IN_MY_HEAD is het soort gitaarplaat waarvan er op het moment echt veel te weinig gemaakt worden. De songs van de Limburgse muzikant zijn vaak stevig en stekelig, maar zijn ook opvallend melodieus. Het is een combinatie die maar weinig bands beheersen, Dinosaur Jr. kan het bijvoorbeeld als geen ander, maar ook Litzberg beheerst dit kunstje uitstekend. Zowel de wat stevigere als de meer ingetogen songs op het debuut van Litzberg vallen op door prachtig melodieus en opvallend veelkleurig gitaarwerk en overtuigende zang. Mathijs Peeters is er in geslaagd om een serie tijdloze popsongs vol invloeden te schrijven en het zijn popsongs waarvoor de liefhebbers van de betere gitaarplaten onmiddellijk zal smelten. IN_MY_HEAD is een ‘roller coaster ride’ door een aantal decennia gitaarmuziek en het is er een van een niveau waarmee Litzberg zowel nationaal als internationaal mee kan.

Aafke Romeijn

M

Ken je Aafke Romeijn niet van haar muziek, dan wellicht omdat ze zich veelvuldig in het politieke debat mengt. Deze interesse van Romeijn resulteerde al in de politiek getinte EP Versplintering op Rechts. Ook bracht ze vorig jaar haar debuutroman uit: Concept M, een boek dat ondanks de fictionaliteit duidelijke verbanden heeft met het huidige politieke klimaat. De combinatie van Romeijns literaire en muzikale vaardigheden hebben geleid tot het originele idee om een soundtrack bij haar eigen boek te maken. Op dit album zijn de tracks gekoppeld aan hoofdstukken van het boek. Dit betekent weliswaar dat de teksten enkel te begrijpen zijn als je het boek gelezen hebt, maar ook los daarvan blijft M overeind staan als een sterke popplaat. Romeijn staat inmiddels vooral bekend om haar pakkende synthpopliedjes, maar M laat meer horen dan dat.

King Gizzard & The Lizard Wizard

LIVE IN BRUSSELS / LIVE IN PARIS

Op 16 september 2021 heeft Concerto twee Exclusive LP’s uit van King Gizzard and the Lizard Wizard uitgebracht: ‘Live In Brussels’ en ‘Live in Paris’! Beide dubbel LP’s hebben een gelimiteerde opgave (500 stuks), zijn genummerd en worden uitgebracht op gekleurd vinyl. Roel Smit – de Nederlandse illustrator, striptekenaar en zanger van punkband Human Alert – heeft het artwork gemaakt voor beide LP’s. Twee verschillende setlists uit 2019, waarvan één live in Ancienne Belgique (Brussel) en één in L’Olympia (Parijs). Nog een leuke extra: beide platen worden verkocht inclusief bijpassende totebag!

Wouter Hamel

BOYSTOWN

BOYSTOWN is de titel van het fonkelnieuwe album van Wouter Hamel, dat op 3 mei zal verschijnen. Meer dan een decennium nadat hij met zijn succesalbums Hamel en Nobody’s Tune zijn muzikale bakens plaatste in het toen onontgonnen gebied waar jazz en pop elkaar ontmoeten, keert hij met dit album terug naar die plek waar z’n muzikale hart ligt. De nostalgische sound van BOYSTOWN vormt een perfecte match met de warme, jazzy stem van Hamel. Na een vliegende start in 2007 ging het Wouter Hamel na debuutsingle Breezy al snel voor de wind. De eerste twee platen werden platina, meerdere buitenlanden werden veroverd en zelfs het Koningshuis werd fan! BOYSTOWN is een band-project, zonder externe producers/arrangeurs. Hamel en zijn pianist Thierry Castel werkten in afzondering aan de tracks. Ze creëerden een muzikale wereld die zich uitstrekt van vroege Brian Wilson orkestraties tot melancholische Scorsese sferen. BOYSTOWN gaat over voornemens en verlangens en de romantische single Live It Up linkt als de titeltrack van een filmklassieker.

Ik Ben Jouw Man – Leonard Cohen in het Nederlands

DIVERSE ARTIESTEN

Meteen na het uitkomen van Songs Of Leonard Cohen in 1967 werd hij bejubeld als de nieuwe dichter van het lied. Cohens melodieën waren pakkend in al hun eenvoud; zijn songteksten waren volstrekt eigen en uniek – romantisch, mysterieus en met een donkere humor. Suzanne werd een wereldhit, in Nederland in de uitvoering van Herman van Veen, op tekst van Rob Chrispijn.Hoe populair Leonard Cohen ook gebleven is, ook na zijn overlijden, er zijn nauwelijks teksten van hem vertaald. Op initiatief van Vic van de Reijt vroeg hij Henk Hofstede, zanger bij de Nits en het Avalanche Quartet en een aantal collega’s uit om hun favoriete Cohen-lied van een Nederlandse vertaling te voorzien. In de bundel Hallelujah! werden die teksten verzameld, aangevuld met de Vlaamse bewerkingen die de jong gestorven Yasmine op de plaat had gezet. Op 18 september 2017 vond er in De Kleine Komedie in Amsterdam een uniek concert plaats: een eerbetoon van Nederlandse artiesten aan Leonard Cohen. Bij deze gelegenheid zong iedereen een nummer van Cohen, veelal in een eigen Nederlandse vertaling. Dankzij het Avalanche Quartet, Frans van Deursen, Jan Eilander, Fay Lovsky, Huub van der Lubbe, Beatrice van der Poel, Gé Reinders, Alex Roeka, Jan Rot, Fréderique Spigt en Rick Treffers kwam de poëzie van Cohen nu heel dichtbij. De hoogtepunten van de avond verschijnen nu op deze dubbel-lp – als herinnering voor de gelukkigen die erbij waren, en als troost voor de vele Cohen-fans die het concert moesten missen. Als toegift is er een optreden van Remco Campert, die op zijn karakteristieke wijze zeven door hem vertaalde gedichten van Cohen voorleest. (Vic van de Reijt)

Jeroen Willems

ZINGT JACQUES BREL

Virtuoos en tot het uiterste puntje. Zo zong acteur Jeroen Willems (1962-2012) in de laatste jaren van zijn leven het werk van Jacques Brel. Als je Brel wilt zingen, moet je Brel eerst vergeten”, zei hij. Willems vertolkte in totaal zo’n twintig chansons van zijn Belgische voorbeeld die op deze release fraai bij elkaar zijn gebracht.  Hij deed dat als theatervoorstelling bij Toneelgroep Oostpool tussen 2004 en 2006. Brel, de zoete oorlog en Brel 2 heette de reeks. Hij verwierf er de Louis d’Or mee, de hoogste toneelonderscheiding. Het zijn vooral de Nederlandse vertalingen waardoor de vertolking door Willems nog steeds onvergetelijk is.

Iris Penning

LIEVER VIEZE VOETEN

Zet alles in je leven even op pauze, pak wat te drinken en ga zitten in een goede stoel. Zet nu het nieuwe album van Iris Penning op play en luister. Een stem, een moment a capella. “Ik vul de leegte met woorden die ik ergens heb gehoord”, zingt ze. “Ik zoek de stilte in mijn eigen stem”. Het is de verfijnde stem van Iris die je direct de speakers in trekt, maar ook haar taal zuigt je als het ware naar 100% aandacht. De ontwikkeling die Iris Penning doormaakt is even groots als verbazingwekkend, want op Liever Vieze Voeten zet ze een reuzenstap, terwijl haar vorige albums reeds zeer overtuigden. Luister maar eens naar het titelnummer, dat gerust gehoord mag worden als een welgemeend levensadvies. “Liever vieze voeten, dan altijd schoenen aan”. Wauw! Zonder uitzondering overtuigen alle nummers. Taalkundig zijn ze telkens spitsvondig en muzikaal bijzonder intiem. De ultieme luisterplaat, die vast op een shortlist mag voor plaat van 2019.

Eric Vaarzon Morel

FLAMENCO DE HOY

Concerto brengt nu na 26 jaar zijn onvolprezen debuut album Flamenco De Hoy opnieuw uit met de al even stijlvolle tekeningen van Joost Swarte. Het album verschijnt op cd en op vinyl. De ziel van de flamenco kunnen voelen en uitdragen is iets wat weinig Noord-Europeanen gegeven is, maar Nederlander Eric Vaarzon Morel is hierop absoluut een uitzondering. Hij genoot al op vrij jonge leeftijd gitaarlessen van de grote Paco Pena en verbleef vervolgens van zijn 19e t/m zijn 21e in Spanje om de magie te zoeken van de ‘duende’ het onbeschrijflijke gevoel van liefde en passie dat wij niet als zodanig kennen. Hij trad meerdere malen op in het North Sea Jazz Festival en bij de Wereld Draait Door. In oktober 2016 trad Eric twee keer op in poptempel The Apollo New York Harlem, uitgenodigd door Ballet Hispánico NY en Annabelle Lopez Ochoa die een choreografie Linea Recta maakte op composities van Eric van zijn cd’s Sol y Sombra en El Aguador. Toevallig heeft Joost Swarte de afgelopen jaren veel illustraties gemaakt voor het tijdschrift The New Yorker en zijn ze nu beide actief in de VS. Morel is met recht meester geworden van de improvisatie. Zijn bagage maakt het mogelijk om puur op zijn gevoel te spoelen. Dat bewijst hij nog immer met optredens in het land, maar ook wanneer de camera’s lopen en iedereen kan zien hoe goed hij is. Ook is hij terug in het theater met zijn nieuwe solo voorstelling Ode aan de Spaanse gitaar. In deze voorstelling gaat Vaarzon Morel voor de ogen en oren van zijn publiek de uitdaging aan om op vijf flamencogitaren tegelijk te spelen. Vijf gitaren met stuk voor stuk een mooi verhaal. Flamenco De Hoy!

The Tapes

PARTY

The Tapes is een Amsterdamse band die tussen 1977 en 1982 actief was. Zanger/gitarist Rolf Hermsen en gitarist Michiel Brandes kennen elkaar van de Rietveld Academie en beginnen de band eind 1977 met bassist Igor Roovers en drummer Dick van der Vaart. Invloeden komen uit de dan opkomende new wave – bands als Talking Heads, XTC, Wire en Scritti Politti zijn zielsverwanten. Vooral met Talking Heads wordt de band vaak vergeleken, The Tapes zijn net zo eigenzinnig en maken puntige, korte songs. Het debuutalbum You Just Can’t Sleep (1978) wordt zeer goed ontvangen en de band krijgt interesse van platenmaatschappijen en het buitenland. Met een veel ruimer budget wordt de LP Party opgenomen. Er is een nieuwe drummer (Peter Meuris) en ze werken in de Music Farm Studio in Baambrugge onder leiding van producer Don Willard (Beach Boys. Ron Wood, Steve Marriott). Dankzij het betere budget komt de muziek meer tot zijn recht en het album krijgt in 1980 dan ook lovende kritieken in binnen- en buitenland. Voor deze heruitgave werd het album opnieuw gemixed met Frans Hagenaars (Johan, Daryll-Ann, Bettie Serveert etc.). Bij de LP krijg je een CD met daarop, behalve de remix, negen extra live-tracks uit 1980.

Stephanie Struijk

FIJN ZO

Al veel eerder wist Stephanie Struijk zich te nestelen tussen de absolute buitencategorie van (Nederlandstalige) mooie liedjes zangeressen en met dit album bewijst ze dit nog maar eens. Dat ze voorheen bekendheid verwierf onder de naam Stevie Ann moge inmiddels bekend zijn, maar de keuze om in het Nederlands te zingen, is en blijft een nóg betere, zeker sinds haar samenwerking met Daniel Lohues, met wie ze op haar vorige ep al samenwerkte en dat beviel blijkbaar goed, want ook op dit nieuwe album is die samenwerking goed hoorbaar. Sowieso heeft Lohues de gave om andere muzikanten meer en beter in hun kracht te zetten; Stephanie Struijk is zelf ook enorm gegroeid als zangeres en zeker ook als liedjesschrijver. Dit album gaat over verlies, verdriet, wat dat met haar deed en doet, maar ook over hoop, de toekomst, vertrouwen en troost… De teksten zijn poëtischer dan voorheen en naarmate je het album vaker hoort, passen de woorden van Stephanie meer en meer als puzzelstukjes in elkaar en doen je verlangen naar de volgende draaibeurt van dit schitterende meesterwerk in de Nederlands(talig)e muziekgeschiedenis

Bernard Hering

PIONEER AVENUE

Bernard Hering weet wat ie wil, doet dat ook en dus ligt er nu zijn eerste album: Pioneer Avenue. Met behulp van een geslaagde crowdfundingsactie van voordekunst kon hij Pioneer Avenue opnemen in de Moon Music Studio van Wouter Budé, in samenwerking met muzikanten als Roman Huijbreghs (gitarist bij Navarone), Sophie van Schaik (bassist bij o.a. Jacqueline Govaert) en Len van de Laak (toetsenist bij o.a. Bertolf). Hering zit trouwens goed in de muzikale contacten, want op zijn eerste EP (Luck on my Sleeve) speelden de muzikanten van DeWolff mee. Pioneer Avenue is een fraai Americanalbum geworden, dat het midden houdt tussen Bruce Springsteen en John Mellencamp. Waarlijk geen geringe prestatie voor een jonge muzikant uit Zeeland. Op het album staan tien nieuwe songs, waarin Americana samensmelt met hedendaagse pop-rock. Ondanks grote verschillen tussen nummers als Love Life (stevige rock) en Until The Lights Go Out (sfeervolle lullaby), is Pioneer Avenue toch een organisch geheel. Een volwassen album

Emma Peel

PONDEROSA

De Nederlandse band Emma Peel werd in 1994 in Amsterdam opgericht maar in 2012 kwam de 41-jarige zangeres Bibian Harmsen te overlijden. Ze welke leed aan alvleesklierkanker, maar wilde persé de plaat af maken. Ze hadden al drie albums op hun naam staan, die door critici goed ontvangen werden, maar desondanks bleef het grote succes uit. Het vierde album van de band, Ponderosa, was op dat moment bijna af, de laatste details werden door Klaas ten Holt en Finn Kruyning samen met producer Frans Hagenaars afgerond. Volgens Klaas en Bibian zou dit hun beste album ooit worden, al wist Bibian helaas ook dat zij het eindresultaat waarschijnlijk nooit zou horen. De eclectische mix van rock, americana, jazz en psychedelica staan ook op de vierde plaat van de band garant voor 11 originele topsongs, die nu eindelijk fysiek verschijnen voor het publiek. En Emma Peel gaat zonder Bibian maar met haar in gedachte door.

Knars

FROM THE MADHOUSE

KNARS knarste vroeger met zijn tanden. Toen hij dat geKNARSetand zat was noemde hij zich gewoon KNARS. Typisch Martijn –frontman van de band-, zo’n switch. Zijn muziek is al even onnavolgbaar. In hun eigen woorden is KNARS een veelkoppige band die ‘breakbeat punk’ muziek maakt. Voeg daar nog wat obscure elektronica en cumbia knipoogjes aan toe, en je zit een aardig eind in de richting. Hun eigen omschrijving klopt aardig, behalve dan dat naast ‘energie’ ook begrippen als ‘drive’, ‘gecontroleerde gekte’ en ‘maniakale creativiteit’ bij de omschrijving van KNARSetandende muziek niet mogen ontbreken. Denk aan De Kift en André Manuel on speed in het kwadraat; en in het Engels, zoals Zappa en Beefheart dat ook doen. De muziek komt uit de tenen van zanger Martijn. Maar, mensen, let op mijn woorden: de muziek van KNARS komt niet alleen uit zijn tenen, maar ook uit zijn genen. Believe me! O ja: de single heet Dragging Me Deeper en het album natuurlijk From The Madhouse.

J.W. Roy

ROOM FULL OF STRANGERS

Waar de voorganger Dry Goods & Groceries een eerbetoon was aan de americana en rootsmuziek, laat A Room Full Of Strangers een veel breder geluid horen. Met hulp van The Royal Family (gitarist Cok van Vuuren, toetsenist Roel Spanjers, bassiste Judith Renkema en drummer Rob Wijtman) neemt JW Roy je mee op reis, een roadtrip door het muzikale landschap waarin hij de laatste jaren actief is geweest. Of het nou country, americana, rock ‘n roll of soul is, Roy navigeert er moeiteloos doorheen zonder het geheel los te laten dat A Room Full Of Strangers vormt. Het is opvallend hoe goed Roy’s stem past bij de meest uiteenlopende nummers die op het album voorbijkomen: van de americana-opener Blue Sunrise, het slepende en bezwerende Don’t Walk Out On Me, de opzwepende rocker Right Or Ride Along tot aan de door Roel Spanjers geschreven soulballad All Of My Dreams. Hoogtepunt is We’re Still Here, een ingetogen akoestisch duet met Ilse DeLange. Andere gastrollen zijn weggelegd voor Roy’s broer Jeroen (Broke Brothers), Lea Kliphuis (Keep It Simple), Michael Prins (Kind Of Blue) en Tangarine (Riddle Of The Sands). Het album eindigt met het aangrijpende The Big Chief, een ode van Roy aan zijn onlangs overleden vader. Na Dry Goods & Groceries heeft de Brabantse outlaw het weer geflikt. Geweldige plaat!

Drs. P

DRS. LP

De Drs. LP uit 1966 (recentelijk ontdekten we dat het 1966 was en niet, zoals elders vermeld wordt, uit 1965) is feitelijk het debuut geweest voor het ‘grote’ publiek. De studentikoze sfeer die de afgestudeerde economiedocent met zich meebracht is hier ten volle aanwezig, maar Heinz Hermann Polzer was niet zomaar een tekstdichter voor de studentenvereniging. Hij had een sterk ontwikkelde taalvaardigheid, gevoel voor literatuur en schreef menig lied met eeuwigheidswaarde. Denk aan Dodenrit, het waanzinnige Knolraap en Lof, Schorseneren en Prei en het hier aanwezige De Zusters Karamazov. Niet zomaar carnavalshits, dat was hem vreemd. Jubelzang is een serieus, maar ook erg grappig kerstlied en het Trapportaal simpelweg geniaal. Het album wordt aangevuld met de originele epeetjes uit de periode 1963-1966, waarop de man zichzelf op de piano begeleid. Alles voorbeeldig geremastered van de originele mastertapes. O wat zijn we blij met zo’n CD erbij!

The Rousers

A TREAT OF NEW BEAT

Een van de eerste Nederlandse New Wave bands was de uit Broek op Langedijk (bij Alkmaar) afkomstige The Rousers. Hun debuutelpee A Treat Of New Beat verschijnt in 1980 en zit boordevol frisse gitaren, koortjes en zeer aanstekelijke songs. De hoes werd ontworpen door Joost Swarte en is op zich al een kunstwerk. Het album is nu opnieuw uitgebracht door Concerto Records!!

KIEVERS – WHEN IT WAS SIXTY FOUR

BEATLES IN HET NEDERLANDS / DIVERSE ARTIESTEN

Speciaal voor Concerto Records verzamelde Vic van de Reijt – die we natuurlijk kennen van zijn succesvolle boeken en compilaties – alle Nederlandse bands die in 1964 de Beatles coverden. Toen de Beatlemania in 1964 op haar hoogtepunt was – en de band ook ons land aandeed voor optredens in Blokker en een legendarische tocht door de Amsterdamse grachten – pikten heel wat artiesten een graantje mee van het succes, met vaak hilarisch resultaat. Ook in Nederland werden vele novelty singles uitgebracht door gerenommeerde muzikanten van dat moment. Wat te denken van de Mounties die met Beatlespruik en al een single maakten. Of de Grand Lady of jazz Rita Reys die twee hits naar haar hand zet. Rocker Peter Koelewijn is de man die al in 1960 Yeah Yeah Yeah zong (op zijn hitsingle ‘Oh Marijke’), lang voordat The Beatles dat deden. Hij is op deze verzameling te horen met twee uitstekende singles met een flinke knipoog naar The Beatles

Nederbeat: Beat, Bluf & Branie deel 1 t/m 5

DIVERSE ARTIESTEN

Op platenbeurzen behoren ze nog steeds tot de meest gewilde objecten: de singles en elpees van de Nederlandse beatgroepen uit de jaren zestig. In navolging van de Britse invasie van groepen als de Beatles, de Rolling Stones en de Kinks stonden er toen in Nederland ontelbare bandjes op. De Nederbeat had een geheel eigen karakteristiek geluid waardoor ze wereldwijd nog steeds op bewondering kan rekenen. Op deze vijf 2LP’s is goed te horen waarom. De meeste bands weten nauwelijks hoe ze hun gitaren moeten stemmen maar overtuigen desondanks door hun aanstekelijke enthousiasme: het is onschuldige popmuziek uit de tijd dat het nog draaide om de lol en de meiden. De Nederbeat is een perfecte muzikale afspiegeling van het optimisme en de levenslust van de jaren zestig. Luister maar eens naar de fraaie pop van RO-D-YS, de geniale beat van The Hunters en de overtuigende bluesrock van Cuby & The Blizzards. De verzamelaars kunnen stoppen met zoeken: alle hoogtepunten staan op deze ultieme verzamelaars

Tamara van Esch

TUSSEN LAGEN

Tamara van Esch (voorheen Mevrouw Tamara) levert met Tussen Lagen alweer haar vierde album af.
De eerste drie, van de voormalige Beste Singer-songwriter finaliste zijn allen zéér goed ontvangen. Met Tussen Lagen gaat dat zeker ook lukken. Voor het album heeft ze samengewerkt met artiesten uit diverse genres en dat komt in deze release ook goed naar voren. Van ‘klein’ gespeelde muziek in het openingsnummer Voort tot flink uptempo als in haar single Trechter. Haar overwegend rustige stem wordt in alle nummers prima muzikaal ondersteund, van heel rustig tot behoorlijk stevig. De teksten verbinden zich door verschillende, maar toch in elkaar overlopende thema’s als hoop, krachtig zelfbewustzijn en het toelaten van emotionele kwetsbaarheid. Het is een zéér boeiend album van Tamara, die naast haar eigen werk ook deel uitmaakt van het Londense trio Render Ghosts en bandlid is van Blaudzun.

Tamara van Esch cd

Géonne Hartman

HE WENT TO THE SEA

Concerto records mag zich de trotse uitgever noemen van het debuutalbum van de Utrechtse Géonne Hartman. Vanaf jonge leeftijd is zingen voor haar al net zo gewoon als ademhalen of eten. En geïnspireerd door artiesten als Laura Maling en Joni Mitchell begon ze haar eigen eigenzinnige en verhalende liedjes te schrijven. Voor het eerst kunnen we daar nu ook van genieten in onze eigen huiskamers. Genieten ja, want de sfeer die Hartman creëert is naast verhalend ook spannend, sprookjesachtig mooi, observerend en indringend. Naast de (akoestische) gitaar maakt Hartman spaarzaam gebruik van overige instrumentatie en schuwt daarbij het ongewone gebruik daarvan niet. Dat resulteert in een sferisch plaatje dat ook wel iets weg heeft van het werk van CocoRosie, om maar eens wat te noemen. Met name het titelstuk He Went To The Sea is een kunstwerkje op zich. Gelukkig fungeert haar innemende warme stem als vertrouwde rode draad zodat het ook heel toegankelijk blijft. Aanrader!

Geonne Hartman cd

Mountaineer

LEWIS AND CLARK

Lewis & Clark waren begin negentiende eeuw twee Amerikaanse wetenschappers op het gebied van flora ,fauna en indianenstammen, waarover zij veel kennis vergaarden. Die tijd van ongerepte natuur, ontdekkingen en geen milieuvervuiling staat model voor de muziek die de band Mountaineer van Marcel Hulst maakt. De plaat is dan ook vernoemd naar beide vertrouwelingen van president Thomas Jefferson. Voorop het album zien we het oog van een Amerikaanse bizon, uitgestorven in het wild, maar kapitalistisch symbool voor Yellostone National Park. Het zal in dezen niemand verwonderen dat het album een mix is van folk, indiepop en Americana. Subtiele koortjes, lapsteel, trompet en diffuus trompetspel komen we tegen op deze warme productie van Frans Hagenaars zoals alleen hij het kan! Muziek, die vaak doet denken aan de lyriek waarin ooit Daryll-Ann excelleerde. Luister eens naar songs als Man-Made War, Touch Ground en Hands off Deck en geniet. Overigens, de cd kent vijf tracks meer dan het gelijknamige vinylalbum! Een plaat die zomaar zou kunnen uitgroeien tot een klassieker!

Blue Guitars

WHILE AWAY THE TIME 1990-1994

De Nederlandse rockmuziek beleeft in de begin jaren negentig hoogtijdagen. Na de Amsterdamse School van de jaren tachtig – Fatal Flowers, Claw Boys Claw, Blue Murder, The Landlords – komen er in het zog daarvan talloze bands op, die vooral het vaderlandse rockklimaat internationaliseren. De Nederlandse gitaarpop is dan met bands als Blue Guitars, Daryll-Ann, The Serenes, Indian Summer en The Prodigal Sons van een ongekend hoog niveau; zij verdienen alle een monument. Dat monument krijgt Blue Guitars nu met de machtige overzichtsplaat While Away The Time 1990-1994, niet voor niets vernoemd naar de debuutsingle die in 1989 op het fameuze Kelt-label verschijnt.
De vier Deventenaren – Dick Dijkman (zang, gitaar), Bert Dijkman (gitaar), Erik van Loo (contrabas), Ben Heersping (drums) – brengen in 1991 hun eerste album uit, dat volgestouwd is met prachtige melancholieke en herfstige gitaarliedjes die enerzijds veel wonderlijke folkinvloeden etaleren maar anderzijds ook refereren aan R.E.M.’s Fables Of The/Reconstruction Of The (1985).